به نظر شما نقش هایی با محور قهرمان سازی کار درستی است؟ و آیا بازیگری کار آسانی است؟
بله و به نظر بنده سینمای ایران برای قهرمانسازی خیلی کم کار بوده و کم تر شاهد قهرمان هایی هستیم که همه مردم آن را بپذیرند، البته باید این را هم بگویم که چنین کاری به همین راحتیها هم نیست، به اعتقاد بنده در زمان حال که مردم با سینما آشتی کردهاند، ما هم باید سینمای قهرمان محوری را داشته باشیم که پاسخ گوی آن ها باشد.
حالا بپردازیم به مسئله بازیگری؛ در حقیقت بازیگر شدن خیلی سخت است و نمی توان به همین آسانی با دنیای آن روبرو شد، اینکه جوانها و نوجوان ها فکرکنند ورود به سینما و کار کردن در سینما کار ساده ای است، نه اینطور نیست؛ کار در این حوزه تمرینها و مشق کردنهای بسیار میخواهد و از همه مهم تر باید صبور بود. بازیگری واقعا عشق می خواهد، تا حالا برایم اتفاق نیافتاده بود که بخواهم در این رابطه برای کسی نسخه ای بپیچم، البته اکنون هم نسخه نمی پیچم، اما واقعا بازیگری عشق می خواهد و باید بگویم خود من هم هنوز دانشآموزی کوچک هستم در این عرصه که هر کاری که شروع می کنم و به پایان می برم برایم آموزه های بسیاری دارد. بازیگری تنها معروف شدن نیست و بزرگان این عرصه هم همواره به ما که کوچکترهای آن هستیم توصیه می کنند هیچگاه از تمرین، علم آموزی و تجربه کردن خسته نشویم، چون پایانی برای آن نیست.